Macbeth’s Dagger Speech

Gumagawa kami ngayon ng bagong pagsasalin ng Macbeth. Sa baba ang unang draft (halos transliteration) ng Dagger Speech ni Macbeth. Hindi ko pa ito pinag-iisipan at ineedit. Kumbaga sa piano piece, sight-reading ito. So heto ang aking unang sight-translate ng Dagger speech ni Macbeth. Abangan ang mala game of thrones meets sucker punch staging ko nito this december or february.

Balaraw ba itong nasa aking harapan,

tinatawag ako ng kanyang hawakan? Halika, pahawak—

Hindi kita makuha ngunit nariyan ka pa.

Hindi ka ba bangungot ng pandama tulad ng bangungot ng mata?

O isa kang balaraw sa dalumat, mapanlinlang na likha nitong

isipang inapi ng alisangsang?

Nariyan ka pa, sintahas nitong balaraw na aking inilalabas.

Inaakay mo ako patungo sa tatahakin kong daan,

at kawangis mong balaraw ang aking kagamitan.

Ginagawang tanga ng aking mata ang aking pandama,

di kaya’y mata lamang talaga ang aking kailangan: Nariyan ka pa;

sa iyong punyal ay bahid ng dugo na wala riyan kanina.

Hindi ka totoo!

Itong madugo kong balak ang lumilikha ng ganitong deliryo.

Ngayon, sa kabilang kalahati ng daigdig, kalikasa’y patay

at hinahawi ng palalong panaginip ang mga tagong pag-idlip;

ngayon, ipinagdiriwang ng mga mangkukulam ang mga alay ni Hecate;

Multong lumulutang ang lungayngay na pagpatay,

kasabay ang tiyak at marahas na paghakbang ni Tarquin,  

bantay ang alulong ng lobo patungo sa kanyang layunin.  

Tiyak at matatag na lupa, mabingi ka sa aking mga yapak,

huwag mong pakinggan kung saan ako tatapak,

natatakot akong ibunyag ng mga bato kung saan ako tatahak,

hubarin mo ang hilakbot na kapatid ng oras, na ngayo’y balot nito—

habang ako’y nagbabanta, siya’y buhay; Wika ng malamig na hininga sa nagniningas na gawa.

Hahayo na ako, ako’y tinatawag na ng kampanilya.

Nawa’y di mo ito marinig Duncan sapagkat ito’y agunyas

na tumatawag sa iyo sa langit, o sa lungga ni Satanas.